Aghora Chapter 5 – Part 1 Telugu | My Three Gurus | నా ముగ్గురు గురువులు

🕉️ Aghora – At The Left Hand Of God
✍️ Written by Robert E. Svoboda
📖 తెలుగు అనువాదం by Rushivarya – The Vaidic Icon®

Aghora Chapter 5 – Mentors | Part 1: My Three Gurus

అఘోరా అధ్యయనం 5 – గురువులు | భాగం 1: నా ముగ్గురు గురువులు

⚠️ గమనిక:
పుస్తకంలో మాట్లాడుతున్నది విమలానంద అఘోరి

నేను వారణాసిని విడిచి, మణికర్ణిక ఘాట్‌లో మహాకాళ సాధన చేస్తూ ఉన్న రోజుల తరువాతే నా సీనియర్ గురు మహారాజ్‌ ను కలిశాను. గుజరాత్‌లోని సౌరాష్ట్ర ద్వీపకల్పంలో ఉన్న గిర్నార్ పర్వతంలో దత్తాత్రేయుడు — ఒక అమర యోగి — ఇంకా జీవించి ఉన్నాడని, నిజమైన విధి ఉంటే ఆయనను కలుసుకోవచ్చని విన్నాను. అది నిజమా కాదా నేను స్వయంగా తెలుసుకోవాలని అనిపించింది.

రైలులో జునాగఢ్‌ చేరుకుని, పర్వత పాద ప్రాంతానికి వచ్చిన తర్వాత నవాబు అతిథి గృహంలో ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఆ రోజుల్లో గిర్నార్ ప్రాంతం జునాగఢ్ నవాబు ఆధీనంలో ఉండేది. పగలు పర్వతంలో తిరిగి, సాయంత్రం భోజనం చేసి విశ్రాంతి కోసం అతిథి గృహానికి వచ్చేవాడిని. అలాంటి సౌకర్య జీవితం నాకు అలవాటే; చివరికి నేను ఒక బిలియనీర్ కుమారుడిని కదా.

కొంతకాలం తరువాత నేను సెలవుల కోసం గిర్నార్‌కు రాలేదని, సాధన కోసం వచ్చానని గుర్తొచ్చింది. అందుకే పర్వతంపైనే ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అక్కడ ఒక పాడుబడిన శివాలయాన్ని కనుగొని అందులో నివసించడం ప్రారంభించాను. ఆ ఆలయం అలా ఉండేది — నేను ముందు కూర్చుంటే వెనుకనుంచి ఏ జంతువూ నన్ను ఆశ్చర్యపరచలేని విధంగా. నా ముందర ధూని వెలిగించేవాడిని. ధూని అంటే నిరంతరం వెలిగే జ్యోతి. అలా అగ్ని చుట్టూ ఉండడంతో జంతువులు దగ్గరకు రాకుండా ఉండేవి.

మొదట సన్యాసులు సదావ్రతాలలో తినేది నేనూ తినడం ప్రారంభించాను. ధనవంతులు యాత్రికులు, సాధువులకు అన్నదానం చేయడానికి ఏర్పాటు చేసిన స్థలాలే అవి. తరువాత నేను బట్టలన్నీ తీసేసి నగ్నంగా తిరగడం మొదలుపెట్టాను. మొదట చేతులతో దేహాన్ని కప్పుకునేవాడిని. కొంతకాలానికి సిగ్గు పూర్తిగా పోయింది.

తరువాత ఇతర సాధువులతో కలిసి భోజనం చేయడం మానేసి అడవిలోని చెట్ల పండ్లే తినడం మొదలుపెట్టాను. కానీ కొద్ది రోజులకే పండ్లు కోయడం వల్ల చెట్లకు నష్టం జరుగుతుందని గ్రహించాను. అందుకే నేలపై పడిన పండ్లే తినడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తరువాత ధూని కోసం తెచ్చిన కట్టెలపై ఉన్న ఆకులు తిన్నాను. తరువాత నేలపై పడిన ఆకులే. ఆ తరువాత కేవలం నీరు మాత్రమే. చివరకు గాలి మీదే జీవించాను. తరువాత ఒక దివ్య జీవి మళ్లీ తినమని చెప్పే వరకు అలా కొనసాగింది.

బొంబాయి, వారణాసిలో చేసినట్టే నేను ఎక్కువ సమయం శ్మశానంలో గడిపేవాడిని. ఒక రోజు ఒక యువకుడి మృతదేహాన్ని దహనం చేయడానికి కొందరు తీసుకొచ్చారు. కుటుంబ సభ్యులు కన్నీళ్లు కారుస్తూ చితి సిద్ధం చేస్తుండగా, పక్కన ఒక బలహీనమైన సాధువు నిలబడి ఉన్నాడు. ఎముకల కట్టలా కనిపించాడు. కొద్దిసేపటికి అతను మృతుని తల్లిదండ్రుల దగ్గరకు వెళ్లి, “మీరు ఏమి చేస్తున్నారు? ఈ అబ్బాయి చనిపోలేదు. కేవలం నిద్రపోతున్నాడు,” అన్నాడు.

ఆ బాలుడి తండ్రి కోపంగా, “నువ్వెవరు? దేవుడివా? మృతుడిని బ్రతికించగలవా? ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపో,” అన్నాడు. కానీ సాధువు పట్టువదల్లేదు. చివరకు కోపంతో తండ్రి అతని చెంపపై కొట్టాడు. కొద్దిగా రక్తం కారింది.

ఆ సాధువు తన నుదుటిపై రక్తాన్ని చూసి, “నన్ను ఎర్రగా చేసావు కదా? ఇప్పుడు నీ జీవితంలో ఈ రోజును ఎర్ర అక్షరాల రోజు చేస్తాను,” అన్నాడు. వెంటనే శవం దగ్గరకు వెళ్లి, “లేచి నిలబడు!” అంటూ గట్టిగా తన్నాడు.

శవం ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చుంది.

ఆ దృశ్యం చూసి అంత్యక్రియలకు వచ్చినవాళ్లు భూతాలు వెంటపడుతున్నట్టుగా పరుగులు తీశారు. నేను మాత్రం, “ఈ మనిషిలో ఏదో ఉంది,” అనుకున్నాను.

ఆ సాధువు నా దగ్గరకు వచ్చి చిలమ్ తీసి గంజాతో నింపాడు. మొదట నాకు ఇచ్చాడు. నేను, “మీరు ముందుగా వెలిగించండి,” అన్నాను. అతను ఒక్కసారి పీల్చగానే చిలమ్ నుంచి ఒక అడుగు ఎత్తులో మంట ఎగిసింది.

సాధువులు తమ జీవితంలో ఎన్నో రకాల మనుషులను చూస్తారు. కొందరు నేరస్తులు పోలీసుల నుంచి తప్పించుకోవడానికి సాధువుల వేషం వేస్తారు. వారిని పట్టుకోవడానికి పోలీసులు కూడా అదే వేషం వేస్తారు. కొందరు భార్యలతో విసిగి పారిపోతారు. కొందరు అప్పుల నుంచి తప్పించుకోవాలనుకుంటారు. ఇంకొందరు మోసగాళ్లు. అందుకే నిజమైన సాధువు ఎవరో తెలుసుకోవాలి. అందుకు చరస్ లేదా గంజా చిలమ్ చాలా ఉపయోగపడుతుంది. ఎందుకంటే చాలా మంది సాధువులు మద్యం తాగరు.

ఆ మనిషే చిలమ్ వెలిగించి మొదటి దమ్ము తీసుకోవాలి. ఎందుకంటే మత్తు స్థితిలో మనిషి ధరించిన ముఖాలు కొద్దిగా కరుగుతాయి. అప్పుడు అతని అసలు స్వభావం, అంతర్గత స్థితి అనుభవజ్ఞులకు స్పష్టమవుతుంది.

ఒకసారి గిర్నార్‌లో నేను ఒక విచిత్ర సాధువును కలిశాను. మేమిద్దరం చిలమ్ తాగుతుండగా అతని మాటల ద్వారా అతను రాజస్థాన్‌ వాడని తెలిసింది. వెంటనే అనుమానం వచ్చింది. ఎందుకంటే రాజస్థాన్ ప్రజలు వ్యాపార దృష్టి కలవారిగా ప్రసిద్ధి, సాధువులుగా కాదు.

కొద్దిసేపటికి అతను భిక్ష అడగడం ఇష్టంలేదని అన్నాడు. అది ఇంకో సూచన. చివరికి “ఈ గంజా వల్ల ఆకలేసింది. వెళ్లి ఏదైనా తినేద్దాం,” అన్నాడు.

అప్పుడు నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది — ఇతను వ్యాపారి. కుటుంబం వదిలి వచ్చాడు. బహుశా డబ్బు పోయి ఉండవచ్చు.

అతన్ని అక్కడినుంచి పంపించాలనుకుని, “స్వామీజీ, మీకు ఒక నంబర్ చెబుతాను. దానిపై పందెం కట్టండి,” అన్నాను.

అతను అలా చేసి గెలిచాడు. వెంటనే గిర్నార్ వదిలి కుటుంబం దగ్గరకు తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. నిజమైన సాధువు ఎప్పుడైనా జూదం ఆడతాడా? అసలు కాదు.

ఏమైనా, ఆ సాధువు చిలమ్ నుంచి ఒక అడుగు ఎత్తులో మంట రావడం చూసి అతను అనుభవజ్ఞుడని అర్థమైంది. తరువాత అతను, “అంటే నువ్వు బొంబాయి నుంచి వచ్చావు,” అంటూ నా కుటుంబం, జీవితం గురించి అన్నీ చెప్పడం ప్రారంభించాడు.

చివరకు, “నేను ఎవరో తెలుసా?” అని అడిగాడు.

ఒక దివ్య శక్తి ముందుగానే అతను ఎవరో నాకు చెప్పింది. నేను అతని అసలు స్వరూపం చెప్పగానే అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. చివరకు నేను అతని శిష్యుడినయ్యాను.

అతను అప్పుడప్పుడు తింటాడు. కానీ ఎక్కువగా టీ తాగడానికే ఇష్టపడతాడు. అతని కళ్ళు అసాధారణం — అసలు రెప్పవేయవు. గద్ద కంటే పదునుగా ఉంటాయి. బయటకు చూస్తే సాధారణ వృద్ధుడిలా కనిపిస్తాడు. కానీ అతను మాయలో అపార నిపుణుడు. నిన్ను మోసం చేయాలనుకుంటే కూడా నువ్వు అతనిపట్ల అభిమానంతో నిండిపోతావు. నిన్ను ధనవంతుడిని చేయాలనుకుంటే దానికి ఎవరూ అడ్డుకాలేరు.

ఒకసారి నా స్నేహితుడు — మూడు కార్లు కలిగిన ధనవంతుడు — దురదృష్టవశాత్తూ అప్పుల్లో పడి తన కార్లన్నీ తాకట్టు పెట్టాల్సి వచ్చింది. ఆ సమయంలో నా సీనియర్ గురు మహారాజ్ బొంబాయికి వచ్చారు. ఒకరోజు ఆయనకు డ్రైవ్‌కు వెళ్లాలని అనిపించింది. వెంటనే నాకు నా స్నేహితుడు గుర్తొచ్చాడు.

“ఇదే నీ బంగారు అవకాశం. గురు మహారాజ్‌ను డ్రైవ్‌కు తీసుకెళ్లు,” అన్నాను.

అతను నవ్వుతూ, “నా దగ్గర ఇప్పుడు కారే లేదు,” అన్నాడు.

“ఏదైనా చేసి ఒక కార్ తెచ్చుకో,” అన్నాను.

చివరకు అతను ఒక కారును తిరిగి తీసుకొచ్చాడు. కానీ దాంట్లో ఇంధనం లేదు. అప్పుగా పెట్రోల్ పోయించుకుని బయలుదేరాం.

డ్రైవ్‌ తరువాత గురు మహారాజ్ అతనిని చూసి, “ఎంత డబ్బు కావాలి?” అని అడిగారు.

“మూడు లక్షలు,” అన్నాడు.

గురు మహారాజ్ తన ఉంగరం తీసి, “ఇది శనిగ్రహ ఉంగరం. పెట్టుకుని గంటసేపు నిద్రపో. ఏమి కనిపిస్తుందో చెప్పు,” అన్నారు.

అతను వెళ్లి నిద్రపోయాడు.

ఇంతలో గురు మహారాజ్ నన్ను చూసి, “ఎంతైనా వడ్డీకి డబ్బు అప్పు తెచ్చు. రోజుకి వెయ్యి శాతం వడ్డీ అయినా సరే,” అన్నారు.

నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఆయన ఎప్పుడూ ఇలా డబ్బు ఖర్చు చేసి మాయమవుతుంటారు. అందుకే అనుమానం వచ్చింది.

అంతలో నా స్నేహితుడు నిద్రలేచి వచ్చి, “రెండు నంబర్లు కనిపించాయి,” అన్నాడు.

ఆ రోజుల్లో న్యూయార్క్ కాటన్ ఎక్స్చేంజ్ నంబర్లపై పందేలు కట్టేవారు. గురు మహారాజ్ ఆ డబ్బంతా ఆ నంబర్లపై పెట్టమన్నారు. నేను భయపడ్డాను. చివరకు ఆరు వేల రూపాయలు మాత్రమే పెట్టాను.

మొదటి నంబర్ సరిపోయింది. నేను వెంటనే, “పందెం ఆపేద్దాం,” అన్నాను. కానీ ఆయన, “ఇప్పుడే ఆపం,” అన్నారు.

చివరకు రెండో నంబర్ కూడా సరిపోయింది.

అర మిలియన్ రూపాయలకు పైగా వచ్చాయి.

తరువాత గురు మహారాజ్, “ముందు అప్పు తీర్చు,” అన్నారు. నా స్నేహితుడికి కావలసిన డబ్బు ఇచ్చి, నా వాటా తీసుకున్నాక, ఆయన వాటా ఇవ్వబోయాను.

ఆయన నవ్వుతూ, “ఇప్పుడు నా మాట నమ్ముతున్నావా?” అన్నారు. “నాకు వెయ్యి రూపాయలు ఇవ్వు. సంగీతకారుడిని పిలిపించు. రాత్రంతా సంగీతం వినాలి.”

ఆ రాత్రంతా అద్భుతమైన సంగీతం జరిగింది.

తరువాతి రోజు నా స్నేహితుడు తన అక్క గురించి చెప్పాడు. ఆమె వెన్నెముక విరిగి ఆరు నెలలుగా మంచానికే పరిమితమై ఉంది. గురు మహారాజ్ వెళ్లి ఆమె చెంపపై గట్టిగా కొట్టారు. వెంటనే ఆమె పూర్తిగా కోలుకుంది.

ఇలా నా సీనియర్ గురు మహారాజ్ అద్భుతమైన వ్యక్తి. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం ఇవ్వడంలో ప్రపంచంలో ఆయనకు సాటి లేరు. కానీ ఆ జ్ఞానం కోసం సిద్ధంగా ఉన్నావా అని ముందుగా అడుగుతారు. “నిన్ను సజీవంగా చర్మం ఒలిచినట్టవుతుంది. సిద్ధమా?” అంటారు. అంటే నీ కర్మలన్నీ పూర్తిగా బయటకు లాగబడతాయి. ఆ బాధను తట్టుకుంటేనే నిజంగా సిద్ధమవుతావు.

ఈ భాగం మొత్తం బయటకు చూస్తే అద్భుతాలు, గురువులు, శక్తులు, మిస్టరీల కథలా కనిపిస్తుంది. కానీ లోపల చాలా లోతైన విషయాలు దాగి ఉన్నాయి.

ముఖ్యంగా నేర్చుకోవాల్సినవి ఇవి:

1. నిజమైన గురువు నీ కోరికలు తీర్చడానికి మాత్రమే రాడు ఈ కథలో గురువులు డబ్బు, శక్తి, అద్భుతాలు చూపించినా — వారి అసలు పని శిష్యుడిని మార్చడం. శిష్యుడి అహంకారం, బలహీనతలు, వ్యసనాలు, కర్మలను బయటకు తీసి శుద్ధి చేయడం.
2. ఆధ్యాత్మిక మార్గం ఎప్పుడూ సుఖంగా ఉండదు “Are you ready to be flayed alive?” అన్న మాట చాలా ముఖ్యమైనది. అంటే నిజమైన మార్పు అంటే మన లోపలి అహంకారం, భయాలు, వికారాలు చీలిపోవడం. గురువు కొన్నిసార్లు ప్రేమతో కాదు, కఠినతతో కూడా మార్చుతాడు.
3. శక్తి ఉన్నవాడు తప్పనిసరిగా జ్ఞాని అవ్వడు కథలో చాలా మంది సాధువులు, తంత్రికులు కనిపిస్తారు. కానీ అందరూ పవిత్రులు కాదు. కొంతమంది శక్తిని స్వార్థానికి వాడతారు. ఇది ఒక హెచ్చరిక — అద్భుతాలు చూసి ఎవ్వరినీ దేవుడిలా భావించకూడదు.
4. నిజమైన గురువు నీ బలహీనతనే లక్ష్యంగా తీసుకుంటాడు జూనియర్ గురు మహారాజ్ రచయితలో ఉన్న జూద వ్యసనాన్ని చూసి దానినే ఆయుధంగా ఉపయోగించాడు. అతన్ని పూర్తిగా నాశనం కాకముందే ఆపాడు. అంటే గురువు మనల్ని మనం తెలియని స్థాయిలో అర్థం చేసుకుంటాడు.
5. బాధ చాలా సార్లు ఆధ్యాత్మిక మేల్కొలుపుకు ద్వారం “అన్నీ బాగుంటే మనిషి దేవుణ్ణి గుర్తు పెట్టుకోడు” అనే భావన ఈ భాగంలో మళ్లీ మళ్లీ కనిపిస్తుంది. జీవితంలో కష్టాలు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే మనిషి లోపలికి చూడటం మొదలుపెడతాడు.
6. నిజమైన ఆధ్యాత్మికత అంటే పారిపోవడం కాదు ఈ కథలో గురువులు రాజులు, వ్యాపారులు, జూదం, సంగీతం, ప్రపంచ జీవితం మధ్యే ఉన్నారు. అంటే ఆధ్యాత్మికత అనేది అడవిలోకి పారిపోవడం మాత్రమే కాదు — మనసు బంధాల నుంచి బయటపడటం.
7. గురు–శిష్య సంబంధం చాలా వ్యక్తిగతమైనది ఇక్కడ గురువులతో తగువులు కూడా ఉన్నాయి, ప్రేమ కూడా ఉంది, పరీక్షలు కూడా ఉన్నాయి. అది కేవలం “గౌరవం” మీద నడిచే సంబంధం కాదు. ఒక లోతైన ఆత్మ సంబంధంలా చూపించారు.
8. అద్భుతాల కంటే అంతర్గత మార్పే ముఖ్యమైనది చివరికి రచయిత ఎందుకు గురువులను గౌరవిస్తున్నాడు? డబ్బు ఇచ్చారని కాదు. తాను “ఎవరో” గుర్తు చేశారని.

అదే ఈ భాగం యొక్క అర్ధం.

“నువ్వు నిజంగా ఎవరు?” అనే ప్రశ్నే మొత్తం కథలో ప్రధానంగా ప్రవహిస్తుంది.